ಸೌಂದರ್ಯ ಲಹರಿ (ಕವಿತೆ) - ಶಾಂತಾರಾಮ ಶಿರಸಿ.

ಮುದ್ದು ಕುವರಿ,

ಪೆದ್ದು ಮರಿ,

ಸೌಂದರ್ಯ ಸಿರಿ,

ನಿನ್ನಂದವು ರಂಗಿನ ನವಿಲು ಗರಿ...

ಸೌಂದರ್ಯವೆಲ್ಲಾ ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಿ,

ನಿನ್ನ ನೋಡಲು ಬಹಳ ಖುಸಿ(ಷಿ),

ಸೀರೆಯುಟ್ಟು-ಮಲ್ಲಿಗೆಯ ಮುಡಿದು-ಹಣೆಯ ಮೇಲೆ ಬೊಟ್ಟಿಟ್ಟು ಶೃಂಗರಿಸಿ,

ಪದೇ-ಪದೇ ಅದೇ ಮುಂಗುರುಳ ಸರಿಸಿ,

ಕೆಂದುಟಿಯ ಕೆಂಪನೆಯ ತುಟಿಯಿಂದ ನಗುವ ಹೊರಸೂಸಿ,

ಹಾರುವ ಹಕ್ಕಿಗಳಿಗೆಲ್ಲಾ ಹಾಗೇ ಕೈಬೀಸಿ,

ನೋಡುವ ಹುಡುಗರನೆಲ್ಲಾ ಮೋಹಿಸಿ...

ಮುನಿಸಿರದ ಮುತ್ತಿನಂಥ ಮಾತುಗಳು,

ಕೈಯಾರೆ ತಿನಿಸುವ ತಿನಿಸುಗಳು,

ಯಾರಿಗೂ ಬೇಧ-ಭಾವ ತೋರದೇ,

ಎಲ್ಲರೂ ನನ್ನಂತೇ ಎಂದೇ,

ನಿನ್ನನ್ನು ಮರೆಯದ ಈ ಹೃದಯ ಉಸಿರಾಡುತಿದೆ...

 - ಶಾಂತಾರಾಮ ಶಿರಸಿ.