ಏಕಾಂಗಿ ಸಂಚಾರಿ (ಕವಿತೆ) - ಭಾಗ್ಯ ಎಲ್.ಆರ್. ಶಿವಮೊಗ್ಗ.

ನಾನೊಮ್ಮೆ ಹೊರಟೆನು ಏಕಾಂಗಿ ಸಂಚಾರಿಯಾಗಿ 

 ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಬಾಲ್ಯದ ನೆನಪುಗಳ ಸಂಗ್ರಹಕಿಯಾಗಿ

ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತೆನು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಆರಾಧಕಿಯಾಗಿ 

ಮನಸ್ಸು- ದೇಹಗಳೆರಡರು ನವ ಚೈತನ್ಯಮಯವಾಗಿ,

 

ನಗರದ ರಸ್ತೆಗಳ ಡಾಂಬರೀಕರಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು 

ವಾಹನಗಳ   ಸಂಚಾರದ  ಶಬ್ದದ  ದಟ್ಟಣೆಯು 

ಮನಸ್ಸು -ದೇಹಗಳೆರಡಕ್ಕೆ ನೀಡುವುದು ಅಹಿತಕರ 

ಆದರೂ ನೆಲೆಸುವೆವು ಜೀವನ ನಿರ್ವಹಣೆಗೋಸ್ಕರ,

ಏಕಾಂಗಿ ಸಂಚಾರಿಯ ಜೀವನವು ಸುಂದರ 

ಭಾವನೆಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸುವ ಸಂಗಾತಿ ಸುಮಧುರ 

ಹಳ್ಳಿ-ದಿಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿಯಾಗಲಿ ನೆಮ್ಮದಿಯ ಗೂಡು 

ದೊರೆತರೆ  ಅದುವೇ  ಸ್ವರ್ಗಲೋಕದ  ಬೀಡು.

- ಭಾಗ್ಯ ಎಲ್.ಆರ್. ಶಿವಮೊಗ್ಗ.